Kyo

  1. Kyo:

“Ik zit op een bankje.”

Zo begint het fictief verhaal dat ik ooit schreef. Ik moet ongeveer een jaar of 20 zijn geweest.

Het verhaal gaat over de beleving van onaangename gebeurtenissen. Het onder woorden brengen van wat er in me omgaat als een onaangename gebeurtenis zich voordoet en hoe het me lukt deze te plaatsen of te verwerken. Enkele uitsneden zijn bijvoorbeeld de hevige regenval die door mijn broekspijpen sijpelt en koud op mijn huid voelt of de dreigende aanwezigheid van mensen in mijn solitude.

Het opmerken van de wereld rondom mij en de beleving van elke seconde brengt me al snel in een schrijversroes waar het soms moeilijk uit te stappen is. Om de herinnering van deze momenten te kunnen visualiseren bracht ik het in beeld door middel van houtskool en pastel.

De reeks omsluit niks anders dan het heden. Er is geen verleden of toekomst, enkel nu. De benaming “Kyô” is Japans voor “Heden”. Een combinatie van Japanse filosofie en minimalistische tekeningen.